این مراسم در حالی برپا شد که ایام اخیر، به سبب شرایط جنگ و تجاوز تحمیل‌شده بر کشور عزیزمان ایران، دانشگاه حال و هوایی متفاوت را تجربه می‌کند؛ فضایی که در نبود شور و حضور پرتکاپوی دانشجویان، راهروها و کلاس‌ها را در سکوتی غریب فرو برده است. در چنین روزهایی، استادان بیش از هر زمان دیگر آرزومند دیدار دانشجویان خود در کلاس‌های درس و ادامه جریان زندهٔ آموزش هستند.

برگزاری این آیین، تلاشی بود برای آنکه – هرچند در غیاب دانشجویان – صدای قدردانی آنان از استادان فرهیخته و حوزهٔ ریاست ارجمند دانشکده شنیده شود. برای نخستین بار، انجمن‌های علمی دانشکدهٔ ادبیات به نمایندگی از دانشجویان، فرصتی فراهم کردند تا احترام و سپاس جامعهٔ دانشجویی نسبت به مقام استادی به شکلی رسمی و صمیمانه ابراز شود.

مراسم با خوش‌آمدگویی برگزارکنندگان آغاز شد و سپس با بیان نکاتی دربارهٔ نقش استادان به‌عنوان چراغ‌های هدایت علمی و فرهنگی جامعه ادامه یافت. در بخش اصلی برنامه، از مدیران هشت گروه‌ آموزشی و مسئولان حوزهٔ ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی به سبب تلاش‌های علمی، مدیریتی و نقش اثرگذار آنان در تداوم حیات دانشگاه و پیشبرد رسالت آموزشی با گل و سپاس‌نامهٔ اختصاصی تقدیر به‌عمل آمد.

این آیین، ضمن یادآوری ارزش و جایگاه استاد در دوران دشوار کنونی، بار دیگر نشان داد که دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی در سکوت دانشگاه، همچنان بر مدار دانش، مسئولیت‌پذیری و تکریم معلمان حقیقت می‌چرخد.

گزارش: پریا رجبی