Hojat Darabi

  چكيدهكشور عراق و شهرستان دياله با خشكسالي هاي متعددي روبرو است. كاهش باران، احداث سدهاي متعدد بر روي رودخانه هاي ورودي به كشور عراق و افزايش استخراج آب هاي زيرزميني از جمله عواملي هستند كه خشكسالي را تشديد كرده اند. با اين همه اتخاذ راهكارهايي كه بتواند اثرات خشكسالي در عراق را كاهش دهند از اهميت زيادي برخوردار هستند. لذا اين تحقيق با هدف عوامل موثر بر كاهش خسارات ناشي از خشكسالي در نواحي روستايي، مطالعه موردي شهرستان ديالي، بعقوبه تدين شده است. جامعه آماري مشتمل بر افراد و اهالي روستاهاي بخش بعقوبه شهرستان ديالي است. نمونه با استفاده از فرمول كوكران برابر با 383 نفر از سرپرستان خانوار تعيين شده است. پايايي تحقيق با استفاده از فرمول آلفاي كرونباخ برابر با ميانگين 73/0 بوده است. يافت ها نشان مي دهند كه دولت نقش كمرنگي در مديريت خشكسالي دارد و سازمان هاي بين المللي در سطح محدودي فعاليت مي كنند. بيشتر اقدامات توسيط خود اهالي صورت مي گيرد. اهالي تمايل زيادي به كمك به يكديگر در مواقع بحران خشكسالي دارند و به همديگر وام و قرض مي دهند؛ همچنين تعاوني هاي محلي و موسسات قرض الحسنه خرد بين اهالي رواج دارد كه به يكديگر وام مي دهند. افزايش قيمت هاي محصولات فاقيمانده از خشكسالي نيز يكي از راه هايي است كه اهالي براي مقابله با خشكسالي انجام مي دهند. در كنار اين موارد آموزش روستاييان سبب شده تا به تدريج گياهان مقاوم به خشكسالي گسترش يابند. همچنين استفاده از تكنيك هاي آبياري همچون آبياري قطره اي و باراني رو به گسترش است. گسترش چاه ها و استفاده از تكنولوزي هاي پيشرفته استخراج آب از منابع آب زيرزميني رو به گسترش است. يافته هاي استخراج شده از تحليل عاملي نشان مي دهند كه 5 مولفه جبران خسارت، نهادها و سازمان ها، آموزش و ترويج، بازسازي زيرساخت ها، همدلي و سياست گذاري نقش مهمي در مقابله با خشكسالي داشته اند. در انتها يافته ها ناشي از SWOT نشان مي دهند كه افزايش حضور دولت و سرمايه گذاري در امور زير بنايي و نهاده ها در كنار محدوديت كشت براي محصولات پرآب و توافقات بين المللي با ايران و تركيه مي تواند بخش قابل توجهي از مشكلات موجود ناشي از خشكسالي را كاهش دهد.

literature.  

Abstract The rapid advancement of Generative Artificial Intelligence (GenAI), exemplified by ChatGPT, has sparked growing interest for its potential in language education. Despite the growing body of research on GenAI for language learning and assessment, no study has yet examined its integration within the Dynamic Assessment (DA) framework. This exploratory multiple-case study addressed this gap by designing, implementing, and evaluating a novel GenAI-based DA model to enhance English as a Foreign Language (EFL) learners' grammatical accuracy. Over an eight-week period, six intermediate-level Iranian EFL learners engaged with a custom-developed GPT model receiving graduated, ZPD-sensitive mediation on grammatical errors in their writing. Data were collected from multiple sources, including chatlogs, learner profiles, and semi-structured interviews. Microgenetic analysis was conducted to track moment-to-moment developmental changes in grammatical accuracy and self-regulation, while thematic analysis was used to identify recurring patterns in learners' experiences and perceptions. The microgenetic analysis revealed a consistent positive developmental trajectory for all participants, evidenced by a steady reduction in grammatical errors, decreased reliance on explicit mediation, and the successful transfer of learning to more cognitively demanding transfer tasks. Thematic analysis indicated positive perceptions, with learners valuing the model’s mediational approach and the creation of a psychologically safe, non-judgmental environment that fostered autonomy. The model demonstrated high diagnostic reliability, accurately identifying all rule-based grammatical errors and providing contextually appropriate mediations. Ultimately, this study provided a validated proof-of-concept for GenAI-DA integration and distilled six core design principles to guide the development of future pedagogically-aware intelligent assessment tools.

   در دوره‌ي مس و سنگ شناخت مصنوعات سنگي از نظر تكنولوژيكي از اهميت بالايي برخوردار است. با مطالعه‌ي مصنوعات و دست‌افزار هاي سنگي نگاه آگاهانه تري نسبت به اقتصاد ، تجارت، مواد خام استفاده‌شده و تكنولوژي ساخت ابزار در دوره‌ي مس و سنگ جديد به ما ارائه مي‌دهد. مطالعات محدودي روي مصنوعات سنگي دوره‌ي مس و سنگ جديد انجام شده‌است. سنت ابزارسازي در هزاره‌ي پنجم و ششم پ. م در زاگرس را با نام سنت پسا معلفاتي مي‌شناسند. از مهم‌ترين ويژگي‌هاي سنت پسا معلفاتي توليد تيغه‌هاي سنگي بلند و تيغه‌هاي داسي شكل از طريق تكنيك فشاري است، همچنين اندازه‌ي طولي تيغه‌ها در سنت پسا معلفاتي بيشتر مي‌شود و اين تكنولوژِي در مناطق زاگرس فراگير بوده است. تغيير رويكرد در ساخت و استفاده از ابزارها در دوره‌ي مس و سنگ به شيوه‌ي معيشت، تأثير ابزارها در اهميت كشاورزي اشاره دارد. براي ساخت تيغه‌هاي داس از جنس سنگ‌هاي چخماق مرغوب و با ناخالصي كم استفاده مي شده‌است. در كاوش سال 1394 كه در محوطه‌ي پيش از تاريخي تاق بستان انجام شد، يافته‌هاي ابزار سنگي اين محوطه كه مربوط به هزاره‌ي چهارم پ. م است، اين مجموعه به‌صورت جزئي مورد بررسي طبقه بندي و گونه شناسي قرار خواهد گرفت. مقايسه‌ي گونه‌هاي ابزار شناسايي شده‌ي تاق‌بستان با محوطه‌هاي ايران و محوطه‌هاي همجوار پرداخته شود. گونه‌هاي ابزار تاق‌بستان براساس آزمايشات مشخص شود كه چه نوعي هستند. كليدواژه‌ها: گونه‌شناسي و طبقه‌بندي ابزار سنگي، هزاره چهارم پ. م، مس‌وسنگ جديد، گودين VI، تاق‌بستان، كرمانشاه

شده تحقيق ارزيابي شوند و جمع­بندي نهايي تحقيق ارائه گردد.  

   غرب ايران كه رشته كوه‌هاي زاگرس مركزي بخش عمده آن را در بـر گرفتـه اسـت، شواهدي مهم از تحولات فرهنگـي اجتمـاعي را در طـول ادوار مختلـف نشان مي‌دهد كه از اوايل قرن بيستم و مخصوصاً از اواسط اين قرن مورد توجه بسياري از باستان‌شناسـان قـرار گرفتـه و بررسـي و كاوش‌هاي متعددي در آن به انجام رسيده است. دشت چمچمال از وسيع‌ترين دشت‌هاي ميان‌كوهي منطقه‌ي زاگرس مي‌باشد كه در آن دو رودخانه گاماسياب و دينور جريان دارد. جاده‌ي بزرگ خراسان در طول مسير شرقي-غربي دشت و به موازات رودخانه گاماسياب در اين دشت تداوم مي‌يابد. متوسط ارتفاع دشت چمچمال از سطح دريا بين 1300 تا 1400 متر و وسعت حوزه آبريز آن تا دهانه‌ي ورودي دينور 460 كيلومتر مربع است. اين دشت در محدوه شهرستان‌هاي صحنه و هرسين واقع شده و در طول دوران پيش از اسلام و اسلامي همواره يكي از مناطق پرجمعيت بوده است. پژوهش حاضر با تكيه بر كارهاي ميداني و مطالعات كتابخانه‌اي سعي مي‌كند تا تاثير عوامل محيطي و متغيرهاي وابسته به آن را بر استقرارهاي دوران اشكاني و ساساني دشت چمچمال بررسي نمايد. در راستاي اين هدف چهار عامل ارتفاع از سطح دريا، درصد شيب زمين، فاصله از منابع آب و وسعت محوطه‌ها به عنوان متغير جغرافيايي در نظر گرفته مي‌شود. با تحليل‌هاي صورت گرفته در نرم افزار ArcMap پراكندگي محوطه‌هاي مورد نظر نسبت به اين عوامل را مورد بررسي قرار مي‌دهيم.

   Pottery has valuable information that can target cultural, religious, social and religious conditions. J pottery refers to a special type of pottery made in the copper and stone age. The J pottery tradition is prevalent in the culture known as the Halaf culture. This culture was first created in Mesopotamia and then spread to other regions. For this reason, it is considered a transregional culture. In the natural geography of Halaf culture, the Central Zagros region on the borders of present-day Iran becomes the eastern territory. J pottery is a very important and special symbol of Halaf culture in Central Zagros. This pottery tradition is based on making pottery with elegance and precision in design, quality of construction and the existence of various designs. According to the results of petrographic tests, the texture of this type of pottery is polished and the vessels of this type have a combined temper and sufficient heat. The number of coarse pottery in this pottery tradition is very low. This pottery tradition in Central Zagros dates back to the first half of the Old Copper and Stone period. J pottery is a clay whose production is completely local and made in Central Zagros, and only its constituent elements such as construction method, motifs, form, etc. are borrowed from Halaf culture. In this era, grain and domestic animals were imported from Mesopotamia to Zagros and minerals and metal made from Zagros to Mesopotamia as a trade trend. The Halaf culture was transferred to Zagros through these commercial connections, and naturally, the production and construction of a new and special pottery horizon is called. Examining the primary motifs of these pottery and also knowing their form, we can have a better aim of cultural and social conditions. Despite being special, the Jay pottery has not been studied further.       Keywords: J ware, central Zagros, Farhang Halaf, Mesopotamia.

   In recent decades, the use of ancient sites for tourism has become a key pillar of cultural tourism, where visitors can discover and experience the past in an authentic environment, as part of the historical past. Archaeological parks should be designed in such a way that using modern technologies and social media, historical works can be presented experimentally. Historical parks are important because they connect the audience with the past, they are attractive to people. The purpose of the current research is the archeological park and its effect on the development of tourism in Ganj Dera Neolithic area, therefore, the current research seeks to answer the following questions: 1. The capabilities of Ganj Dera hill in order to create What is an archaeological park? 2. What effect does the creation of an archaeological park in Tepe Ganj Dere have on the development of tourism in the region? 3. What are the effects of creating an archaeological park in the protection and further introduction of Tepe Ganj Dere? The current research is by collecting materials in a library and descriptive form. Also, in order to better understand the creation of an archaeological park using 3D design, a general plan of the Ganjdera area has been exhibited, in which, in addition to The area of ??other activities such as accommodation space, coffee shop, playground for children, museum, etc. has been displayed. Ganj Dera ancient site dating from 8200 to 7600 BC is one of the first human settlements where goats were domesticated for the first time and evidences related to the construction of clay vessels and adobe houses were found. This indicates the favorable geographical conditions of this region during the Neolithic period. For this purpose, the creation of an archaeological park that has adequate amenities and security will cause many domestic and foreign tourists to travel to this area every year, and this will increase the tourism industry in the province and create employment. It preserves and protects the area and prevents its destruction. Key words: Archeology Park, Ganj Dere, tourism, Neolithic period.

Nigel has discussed moral realism and its effect on moral reasoning and actions. He has examined objective and subjective interpretations of values ??and reasons for action and has raised challenges such as skepticism, reductionism, and cultural differences. He believes that objective values ??and reasons are valid and moral differences do not deny their reality. He emphasizes the importance of balance between subject-dependent and subject-independent values ??and examines the role of independence and the limitations of dutifulness. It also examines the relationship between moral realism and the theory of evolution and states that a comprehensive understanding of values ??requires knowing intrinsic values ??that are independent of their role in survival.  

   Destruction of cultural heritage is the most important and fundamental example of vandalism that the country is facing today. This issue is also clear in Kermanshah province due to the abundance of ancient monuments. Although various factors have been listed for vandalism at the national and international level, which are rooted in sociological, economic and psychological issues, but this issue has not yet been investigated in relation to the cultural heritage of Kermanshah province from a psychological point of view. The purpose of this research is to investigate the relationship between personality traits and the destruction of ancient monuments through the mediation of failure by visitors, focusing on the city of Kermanshah. Due to the fact that quantitative and qualitative data were used in this research, therefore, the current research is a hybrid type of research in terms of data type and the method of data collection and analysis. In the qualitative part (semi-structured interview), a list of vandals who have destroyed historical-cultural properties was collected from the trustee organizations (municipality and justice) of Kermanshah city through judgmental and purposeful sampling. Also, in the quantitative part (survey) of the demographic questionnaire including occupation, education, gender, indigenous-non-indigenous, income, age, and personality characteristics assessment questionnaire (NEO-FFI) by McCree and Costa (1985), Gilbert and Allen's (1998) feelings of failure questionnaire. ) and researcher-made vandalistic behavior questionnaire was used. The statistical population of the research also includes all the people living in the cultural-historical areas of Kermanshah. The total number of visitors is 311 thousand. Considering that the sample size is large and it is not possible to access all the people, therefore, the sample size was estimated to be 384 people based on Cochran's formula and at a significance level of 0.05. In the semi-structured interview section, there are 23 people under investigation. The data obtained from the interview were also analyzed by Max Kyuda software. Also, the data from the questionnaire was analyzed using the structural equation method, and Sobel's test was used to investigate the mediator role, Cronbach's alpha coefficient was used to determine the reliability of the questionnaire, and content validity was used to determine the validity of the questionnaire. The results of the interviews showed that in the vandalistic behavior that leads to the destruction of historical monuments, four factors of personality disintegration, communication with sabotaging friends, the way of spending free time and the type of behavior of people are influential. The research results showed that there is a positive and direct relationship between neuroticism, extroversion and failure. In contrast, there is a relationship between openness to experience, adaptability, and conscientiousness with failure. But the relationship is the opposite. Also, the research results showed that there is a positive and direct relationship between neuroticism and conscientiousness with the destruction of ancient monuments. On the other hand, there is a relationship between extroversion, openness to experience, and adaptation to the destruction of ancient monuments. But the relationship is the opposite. Also, the results of the research show that failure has an effect on the relationship between neuroticism, extroversion, openness to experience, adaptability and conscientiousness with the destruction of ancient monuments. Also, there is a positive and direct relationship between failure and destruction of ancient monuments. It is suggested that those involved in cultural heritage in Kermanshah should pay more attention to personality issues and recognize the needs of people who destroy historical monuments.

         Abstract Pottery is one of the most abundant and important cultural materials that can be studied in ancient sites. Because of its quantity as well as its special and unique characteristics, it can provide information about culture, livelihood, economy and other such things.According to archaeologists, the Iron Age of Iran is one of the most important prehistoric eras, which covers the period of 1500-550 B.C. Regarding the pottery tradition of the Iron Age it can be said that in this period of time a constant pottery tradition is not seen in the west of Iran, and each region has its own pottery tradition. In the upcoming research we will focus on a type of pottery related to the first millennium BC (Iron Age) in the central Zagros region and within the boundaries of cultural Lorestan. Lorestan pottery probably belongs to the local government of Elipi. This type of pottery was first discovered from Tepe Gyan in Nahavand. Grishman called it "Lorestan type".   35 years later this type of pottery was found abundantly in layer III of the excavations of Babajan Tapeh (hill) which was conducted under the supervision of Claire Goff in 1969-1970 in Noorabad city in Lorestan province. From the archeological point of view of the Iron Age the cultural domain of Great Lorestan has special characteristics that have differences with the neighboring domains in this era. It may be related to the environmental conditions and the continuity of previous traditions. All types of Lorestan type pottery in Babajan III Tapeh (hill) have a reddish brown color and their surface is painted with motifs in the form of triangles hanging from the shoulder. This type of pottery has been found so far in the borders between Hamadan, Lorestan and Kermanshah provinces. In terms of shape the containers of this type are in the shape of a jar and in a few cases in the shape of a teapot. A small number of Iron Age sites of Lorestan which have different archeological characteristics have been excavated, and they distinguish Lorestan Iron Age culturally from the neighboring areas to some extent. In the meantime based on the Lorestan type pottery found in some of these geographical areas which are attributed to the Ellipse regimethe Lorestan type pottery is considered to be related to this regime.   Keywords: Pottery, Lorestan type pottery, Ellipse, Babajan III, Iron Age

   1 مقدمه

يكي از يافته­هايي كه از كاوش­هاي   باستان­شناسي مربوط به دوره نوسنگي   در زاگرس به دست آمده، پيكرك­ها گلي هستند، كه از   مسائل ادراكي بحث برانگيز اين دوره مي باشند. پيكرك­ها در گونه هاي حيواني، انساني (مسبك يا انتزاعي ) به منظور اهداف خاصي توسط انسان­هاي بالغ ساخته شده­اند. پيكرك­هاي T شكل گونه­اي از پيكرك­هاي انساني هستند كه از ويژگي­هاي منحصر دوره نوسنگي درهزاره هشتم و هفتم قبل از ميلاد در منطقه زاگرس مي­باشند. اين پيكرك­ها داراي بدنه­اي عمودي يا ساقه­اي بر روي پايه­اي افقي هستندكه شكل يك T برعكس را تداعي مي­كنند. اين پيكرك­ها و نظير آن­ها براي اهداف خاصي ( از جمله طلسم، جادو، محافطت و...) ساخته شده­اند كه روش تحقيق اين موضوع   به صورت توصيفي – تحليلي، با استفاده از منابع كتابخانه­اي انجام گرفته است. واژگان كليدي : دوره نوسنگي، پيكرك­هاي T شكل، زاگرس   

محوط? باستاني داياآرديزي پلدختر به دست آمده است  

Digital multimodal composing (DMC) refers to an integration of multiple semiotic modes using digital tools as a practice of meaning-making. DMC has recently attracted much attention in second language education. Previous research has primarily revolved around DMC processes and perceptions, with only a few empirical studies exploring DMC effects and scarce is research comparing individual and collaborative DMC. Additionally, learners' foreign language anxiety (FLA) and their willingness to communicate (WTC) are significant indicators of their language performance. However, little is known about how DMC affects FLA and WTC. This study reports the results of a mixed-methods inquiry into the effects of individual and collaborative DMC on English as a foreign language (EFL) learners' FLA and WTC. To this aim, three intact >  

   حوض? رودخان? مهاباد يكي از مهم­ترين مناطق شمال­غرب ايران واقع در جنوب درياچ? اروميه است كه با اتكاء بر بررسي­هاي باستان­شناختي صورت گرفته سابق? سكونت انسان در آن به دور? پارينه­سنگي قديم بر مي­گردد. در اين منطقه دشت وسيع و فراخي به­نام «دشت شهرويران» وجود دارد كه جريان رودخان? مهاباد از وسط آن سبب پيدايش و شكل­گيري سكونتگاه­هاي زيادي از دور? پارينه­سنگي تا عصر حاضر گشته است. رودخان? مهاباد از ارتفاعات منگور واقع در بين مهاباد – پيرانشهر سرچشمه و با عبور از مناطق كوهستاني، در وسط شهر مهاباد و پايين­تر از آن وارد جلگ? وسيعي مابين مهاباد – نقده و مهاباد – مياندوآب مي­گردد. اين جلگه در اداوار گوناگون مورد توجه گروه­هاي مختلف انساني بوده است. با توجه به اين­كه تاكنون در ارتباط با الگوهاي استقراري در منطق? مهاباد پژوهش منسجم و جامعي صورت نگرفته، هدف نوشتار حاضر بر آن است تا به «بررسي و تحليل الگوهاي استقراري دوران پيش­از تاريخ در حوض? رودخانه مهاباد واقع درجنوب درياچه اروميه» بپردازد. فرض بر آن است كه به دليل واقع شدن مهاباد حدفاصل مناطق كوهستاني و جلگه­اي مي­توان نقش اين منطقه را در تحولات فرهنگي جوامع پيش از تاريخ با نواحي هم­جوار از جمله زاگرس شمالي و مركزي و شمال بين­النهرين از طريق يك سري گذرگاه­هاي طبيعي مشخص ترسيم كرد. اين پژوهش به­دنبال مطالعه سير تغيير و تداوم استقرارهاي پيش­ازتاريخ حوض? رودخان? مهاباد و عوامل دخيل در آن (محيطي و انساني و ...) است و اينكه ساكنان منطقه چگونه با بستر محيطي خود و نيز جوامع پيراموني در ديگر مناطق ارتباط و برهمكنش داشته است. مطالع? پيش­رو به روش استقرايي – تحليلي و بر مبناي دو روش كتابخانه­اي و البته بر پايه اطلاعات به­دست آمده از بررسي­هاي پيمايشي باستان­شناسي به انجام خواهد رسيد. هم­چنين از نرم افزار GIS براي تحليل متغييرهاي محيطي و بررسي برهمكنش انسان با محيط پيرامون در طول زمان در منطقه مورد مطالعه استفاده خواهد شد. در نتيجه در پژوهش حاضر مشخص گرديد كه حوض? رودخان? مهاباد با ديگر مناطق ايران از جمله شمال­غرب ايران، زاگرس مركزي، بين­النهرين و قفقاز بر همكنش فرهنگي داشته، به علاوه مشخص گرديد كه متغيرهاي محيطي هم­چون منابع آب دائمي، انتخاب ارتفاع بين 1200 – 1400، شيب كم­تر از 5 %، و واقع شدن در اقليم خشك و دوران زمين­شناسي كواترنري در چينش و الگوي استقرارهاي پيش از تاريخ حوض? رودخانه مهاباد نقش مهم و كليدي داشته است.   كليد واژگان: حوض? رودخان? مهاباد، پيش از تاريخ، جنوب درياچه اروميه، الگوي استقراري

امروزه مسئل? اختفاي الهي به عنوان دليلي بر انكار وجود خداوند به كار مي‏رود. مسئل? خفاي الهي را اولين‏بار شلنبرگ به صورت برهاني مدون مطرح كرد. از نظر شلنبرگ اقتضاي صفت عشق و خيرخواهي مطلق الهي خودآشكارگي خداوند و ارائ? شواهد و قرائن كافي بر وجود خود است به گونه‏اي كه هيچ‏گونه شك و ترديدي در مورد وجود خداوند براي انسان باقي نمي‏ماند. اما خداوند شواهد و قرائن كافي بر وجود خود ارائه نكرده است و در خفاست، بنابراين خداناباوري و الحاد معقول و سرزنش‏ناپذير است. شلنبرگ بر اساس اين استدلال نتيجه مي‏گيرد كه خدايي وجود ندارد. اما بر اساس   فلسف? اسلامي به ويژه برهان صديقين، تصويري از ذات خداوند مورد توجه قرار گرفته شده است كه در آن خداوند در نهايت ظهور است و خفاي آن نيز مربوط به همين شدت و فرط ظهور است. بر اساس اين تصوير خداوند حقيقتي نيست كه در خفا و بطون و غياب مطلق باشد تا لازم باشد همواره با استناد به امور ظاهر بر وجود پنهان و غايب او استدلال كرد. بلكه مي‏توان وجود واجب تعالي را به گونه‏اي تصوير نمود كه وجودش ظاهر بلكه در نهايت ظهور است، به گونه‏اي كه نيازي به شاهد گرفتن موجودات ديگر غير از او، براي اثبات وجود او نيست. بر اساس برهان صديقين ملاصدرا، حقيقت هستي مساوي با ذات لايزال خداوند است. از نظر ملاصدرا وجود حقيقي فقط از آن خداوند است و هم? موجودات تجليات و مظاهر وجود او هستند كه نسبت آنها با خداوند مثل نسبت سايه به صاحب سايه است. وقتي سايه هست، به طريق اولي صاحب سايه بايد موجود باشد. پس وقتي موجوداتي در عالم هست، به طريق اولي خدا بايد موجود باشد. اگر انسان توفيق يابد و موجودات را اينگونه درك كند، خدا را در تمام مظاهر هستي خواهد يافت. مطابق چنين تصويري از خداوند برهان اختفاي شلنبرگ، قطع نظر از انتقادات ديگري كه بر آن وارد شده است، از اين حيث نيز قابل انتقاد است كه كارآيي آن تنها نسبت به تصوري خاص از ذات خداوند خواهد بود و مطابق تصوري كه در فلسف? اسلامي و به ويژه در برهان صديقين از ذات خداوند ارائه مي‏شود، برهان اختفا بلاموضوع مي‏شود و قابليت طرح خود را از دست مي‏دهد  

   چكيده انسان همواره در حال تلاش براي بهبود كيفيت سطح   زندگي و معيشت و افزايش رفاه بوده است. از زمان توليد نخستين ابزارهاي سنگي تلاش براي تامين معيشت با استفاده از ابزارها ديده مي­شود. انسان با گذار از دوره­هاي مختلف و ورود به عصر سنگ جديد(نوسنگي) نيازهاي جديدي مطابق با پيشرفت‌هايي كه به خاطر نوسنگي شدن و توانايي در برهمكنش با محيط پيرامون و قابليت تأثيرگذاري بر آن در زندگي خود احساس مي­كند. انسان براي رفع نياز قديمي خود يعني تأمين معيشت غذايي و همچنين نيازهاي جديدي كه با تحول در سبك زندگي او با نوسنگي شدن ايجادشده بود، به برهمكنش و تعامل بيشتر با محيط پيرامون و موجودات آن پرداخته كه تحول در شيوه زندگي انسان را در پي دارد. از نمودهاي آشكار ديگر اين برهمكنش علاوه بر كشاورزي و اهلي سازي مي­توان به آغاز تجارت ،ابسيدين، به‌صورت موضوعي فرا منطقه‌اي اشاره كرد كه بر اساس باور باستان‌شناسان يكي از جنبه­هاي نوسنگي شدن است. در اين راستا درزمينه چگونگي تجارت و شيوه­هاي آن مباحث بسياري توسط باستان‌شناسان مطرح گشته و نتيجه آن مقالات و گزارش‌هاي زيادي است. درباره منشأ ابسيدين   خاور نزديك در دوره نوسنگي، تقريباً همه به‌طور يكسان متفق­القول هستند كه از تركيه يا آناتولي اطراف درياچه وان و مناطق شرقي آن است. اما درباره روش‌هاي دسترسي به اين منبع براي محوطه­هاي دور از منبع پرسش­هايي مطرح است كه توسط باستان‌شناسان مختلف براي آن فرضيات قابل قبولي ارائه‌شده است. دراين‌باره مي­توان از نظريات رنفرو و همكارانش در دهه 60 و 70 ميلادي و نظريه ايبانز و همكارانش در سال‌هاي اخير براي تحليل الگوي انتقال و پراكنش كه آن‌ها براي ابسيدين به‌عنوان نخستين مدرك تجاري استفاده مي­كنند به‌عنوان شاهدي براي فرض مطرح شده در اين نوشتار استفاده كرد. يافته­هاي بازنگري اخير تپه علي­كش شواهد جديدي از نوع ديگري از تجارت اشيا و كالاها را در اين دوره زماني در اختيار قرار داده است. شواهد مورد نظر ، مبادله گونه خاصي از مهره­هاي تزئيني ساخته‌شده از صدف‌هاي آب‌هاي آزاد كه در كنار تدفين­هاي دوره نوسنگي بي‌سفال علي­كش به‌دست‌آمده‌ است. بر اساس تدفين‌هايي اين محوطه اين مهره­ها در كنار اسكلت‌هاي انساني به‌عنوان دستبند، گردنبند و پابند استفاده شده است. البته علاوه بر اين محوطه در محوطه­هاي ديگر ايران همانند گنج دره، گوران و   نيز نمونه­هاي مهره­هاي صدفي به‌دست‌آمده است. با توجه به   اين يافته­ها كه از جنس صدف‌هاي دريايي بوده، بحث تجارت اين‌ مهره­ها و توجه به كاربري آن‌ها پيش مي­آيد كه در اين نوشتار سعي در تفسير و تبيين اين مهم هستيم. اين پژوهش در چهار فصل جمع­آوري گرديد. در ادامه با توضيح مسائلي سعي در بيان موضوعات مرتبط با پژوهش و بررسي فرضيه­هاي مطرح شده در باب برهم­كنش در دوره نوسنگي و تطبيق اين فرضيات با شيوه مورد نظر اين پژوهش در چارچوبي پژوهشي ارائه شده است. واژگان كليدي : نوسنگي، مهره­هاي صدفي، صدف‌هاي خاردار، علي كش، تجارت.